الان به یه وبلاگی برخوردم که به طور عجیبی اونم مثه من، منشا حس و حالاشو از هورموناش میدونست.

آخ که چجوری میزنی تو پر و بال آدم.

هر چیزی، یعنی معتقدم هر چیزی ، حتی یکمم پای زور بیاد توش، دیگه نمی تونه به بهترین وجه ممکن انجام بشه.

سعی می کنم وقتی یه آدمی رو می بینم که تکلیفش با خودشم معلوم نیس، خودمو اذیت نکنم، بگم ولشون کن دیوونن.

از دو تا کار تو جهان واقعا متنفرمگرفتن عکس پرسنلی و خریدن عینک پ.ن : حالا اینکه یه انگیزه قوی میخواد بری برا پاسپورت عکس بگیری هیچی. الان که عکسو گرفتم، ینی میشه تا آخر سال بیاد پاسپورتم ؟

وقتی به احترام اومدن یکی - درست مثل بقیه - بلند میشی از جات و اون با همه سلاملک می کنه ولی از تو میگذره.

#شخصی احساسات یه موقه هایی آزار دهنده ن. مثلا دوست داشتن. حالا دوست داشتن هر کی. نه صرفا چیزای مسخره ی عشقی. نمی خوام ناله کنم، فقط می خوام بگم یکم خسته شدم. یه راهایی هس که آدما رو میندازی توش، تا بهت نزدیک تر بشن. که اگه یه چیز خیلی مهم یادشون رفته، یادشون بیاد.مرسی بابتشون اگه منو میندازی توشون. ...

مامان پرسید مگه نمی گفت ازش اصلا خوشش نمیاد؟گفتم همه ی واکنشا که صرفا واقعی نیستن. ما تو روانشناسی خوندیم. مثلا واکنش دفاعی ِ انکار، سرکوب ...

در به در دنبال اینکه بسته ی پستی منو کودوم همسایه تحویل گرفته.

اگه به شوق حرفای بقیه، یا از ترس حرفای بقیه بنویسی، این نوشتن هیچ فایده ای نداره. تازه بهش رسیدم.

امروز، نتو دقیقا یاد سه شنبه های پارسال انداخت که افتصادم مونده بود، جامعه هم، ارائه جامعه هم!

اگر پلی کردید، تا آخر گوش کنید. لطفا. متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشدبا این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. param name=...

یه نمایشنامه میخوام - بزرگسال - و ترجیحا کمدی. کسی اگر میتونه کمکم کنه اون بالا می شنوم. برای تئاتر. یه چیزی مثل پچ پچه های پشت خط نبرد.

بارون ؟ این موقع سال؟ این موقع شب؟

می خواهم سه چهار روز اینستاگرام را ببوسم بگذارم کنار. تلگرام هم در حد ۱۰ دقیقه پیام های روزانه . همین. فعلا خیلی ظریف دارد نظم زندگیم را بهم می ریزد. به جایش ۲۰۰ صفحه ی جلد اول کتاب تولستوی را تمام می کنمُ کیک می پزمُ سر وقت می خوابم. کار بزرگیست.

امروز رفتم پیش یک عدد عاطفه ی مبتلا به کنکوریسم و وقتی رفتیم طبقه پایین، دیوار ها پر بود از کاغذ های رنگی ِ پر شده با اسم درس ها. یا برگه های آ3 که هر روز ساعت های مطالعه رویش نوشته شده بود. میزها هم که قطعا تلنبار شده از انبوه کتاب های گاج ِ میکروُ مبتکرانُ قلم چی. چقدر برای یک دختر هفده ساله 10 سا...

من از چادریایی که گناه می کنن متنفرم. من از چادریایی که ادعا دارن متنفرم. من از چادریایی که نفهمن، متنفرم. تبریک میگم. من از خودم متنفرم. - اگر از ناله کردن و آه کشیدن بدم نمیومد، قطعا عنوان "آه" بود. عنوان یک فحش یا چیزی شبیه این نیست. یک صفت است. بعضی ها، شعور بعضی چیزها را ندارند دیگر.

من چجوری پاییز ُ زمستون ُ بخیر بگذرونم ؟من باید میرفتم استوا اصلا. دقیقا روی خود خط استوا. با تابش مستقیم آفتاب. گرم. اوهوم :)

کاش میشد بروم میان جمعیت. زنجیر بزنم ... کاش پسر بودم.

بی شک، اگه از کتاب جامعه شناسی، کلمه ی "اجزا، پدیده و اجتماعی" رو بگیری، هیچی جز چن تا فعل باقی نمی مونه. هی ساختار، نظام، پدیده، کنش ، نهاد، نظام، جهان، مرَز. درد. دیروز به مرحله ای رسیدم که تونستم مامانُ قانع کنم که من (بخاطر نظام آموزشی) ازین کشور میرم ! درود و رحمت خدا بر تو، مولف.