من : مثلا من با یکی دعوام شه، تو همینطوری خودتو میندازی وسط دخالت می کنی ؟! متین : اگه پسر باشه آره. دختر باشه دوتاتون بمیرید. (یا ی همچین مضمونی) پی اس اینکه محبت در خانواده ما چیز عجیبیه.ابرازش - اگر باشه - عجیب تر. این مکالمه از مفهوم تریناش بود.(الان یکی پیدا میشه میگه تو خانواده ما عجیب تره. با...

من هیچ وقت نمی خواستم که جنگ بشه، فقط می خواستم صدای شلیک گلوله، بترسوندت.

آدما همون روزی که می خوان برن دندون پزشکی، دوبار مسواک می زنن :)الان دارم می بینم کنارم دیگه :) پی اس اینکه من هنوز، دینی مو شروع نکردم و دارم به این فک می کنم کی قراره از این نظام گند آموزشی راحت شم و اینکه من امروز باید برم پیش دو تا دندون پزشک. و اینکه این ریلکسی یکم داره خودمُ می ترسونه.

ببین، احمق جان، گیرم تو یادت بره، اون یادش بره، "عشق" که یادش می مونه. "عشق" یه شبم داستان شمارو مرور می کنه. تویی بود، اونی بود، ..

دخترک مو مشکی اَم ! فندق مامان ! همین جا خداوند را شاهد می گیرم که روزی سه لیوان شیر را - شده به زور - بکنم توی حلقت، که نشوی مثل من از کمبود - بعضا شدید - کلسیم، اینطوری بغض کنی و دکتر آن طور نگران نگاهت کند. آه ِ کمی از ته دل.

برای کوبیدن آدما از زمان حالشون استفاده کنید، نه گذشته.

میاد روزی که،بشه کوله بندازیم بریم از مشرق به مغرب ِ زمین، و احدیَم کارمون نداشته باشه.

انقد می شناسمت که میدونم مثلا از بین اسمِ ۵۰ تا وبلاگ کودومشون مال توعه.

من نگران پس لرزه های این زلزله بودم. ک خب، واقعا عصابم ضعیف شده. ینی با کوچیک ترین حرف. پوف. پی اس اینکه اون پس لرزه و زلزله و اینا، ی مَجازه، جدیش نگیرین.

میگم منو میشناسی ؟ میگه نه. میگم من نوه تم. میگم می خوای بلند شی ؟ داد می زنه نمی تونم بلند شم. نمی تونم. برای اولین بار دستمو میندازم دور گردنش. برای اولین بار میگم : قوربونت برم چرا گریه می کنی؟ اعتنا نمی کنه. گریه می کنه. خیلی.

ی روزی، وقتی بفهمم به حسابِ اسماس، سه تا غذا سفارش بدم و باهاش برم آرایشگاه موهاشو کوتا کنه.

وقتی زهرا دعوا می کنه یا بحث یا هر چی، ینی به اینجاش رسیده. ینی دیگه نهایتِ اینکه رژه بری رو عصابش.

چی می کنین شما ها ؟ چی میگین؟ چرا می توپین ؟ چتونه ؟ :/

از نعمتایی ک امروز بهم داده شد، فراموشی بود.

وقتی تو کل استوریای اینستات، چشاشون آهو عه، دماغشون خرگوش.

میوت بهترین گزینه س، وقتی گزارش خبری ایران راجبه انتخابات شرو میشه.

امروز، برای چند لحظه، شدم بی شعورترین آدمی که از خودم سراغ دارم، و اقرار کردم که دیگر دلیلی ندارد این آدم را دوست داشته باشم. و خب، مرد. این آدم برای من تمام شد.

اینجا، یک جور وبلاگ شخصی ست. نه از آن هایی که آدرسش را به هر وبلاگ نویس آشنایی بدهم. و واقعا اگر آدرسش را دادم، اعتماد داشته ام. ولی الان.خودتان بلند شوید، بروید، و در را هم پشت سرتان ببندید. حوصله ی شنیدن "وای دختررو نگا چقد خودشو می گیره" تان را هم ندارم. پی اس اینکه لازم است بگویم با "همه" نیستم ...

تحمل من واقعا این روزا سخت شده. اگه کسی بار این سختیُ به دوش می کشه شخصا ممنونشم.

+ برادر ارتشی! چرا بردار کشی ؟ - مفتعلن فاعلات، مفتعلن فاعلات.